Δευτέρα, 17 Ιουνίου 2013

«Ἡ ἀσεβής ἁρπαγή»

Τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου 
Λαρίσης και Τυρνάβου
κ. Ἰ γ ν α τ ί ο υ
Καταλαμβάνεται κανείς ἀπό λύπη, ὅταν διαπιστώνει ὅτι καταργοῦνται καί ἀπαξιώνονται θεσμοί ἀκατάλυτοι. Τώρα μαθαίνουμε πάλι, ὅτι καταργεῖται ἡ ἀργία τῆς Κυριακῆς. Κάποιους τούς εἶχε πιάσει σπουδή νά προσθέσουν καί τήν ἀργία τοῦ Σαββάτου. Αὐτό βλέπεις μᾶς ἐπέβαλαν τότε. Τώρα τούς ἐνοχλεῖ ἡ Κυριακή. Νά καταργήσουμε τήν ἀργία τῆς Κυριακῆς. Νά διαπράξουμε τό ἁμάρτημα τῆς ἀσεβοῦς ἁρπαγῆς. Νά ἁρπάξουμε, νά κλέψουμε, νά βεβηλώσουμε τήν ἡμέρα τοῦ Κυρίου, καί νά τήν ἀμαυρώσουμε. Λυπᾶται κανείς καί πικραίνεται. Δέν ἔχουν ἐπίγνωσι τί μέγεθος εἶναι καί τί ἀξία ἔχει ἡ Κυριακή; Αὐτός ὁ πολυσήμαντος ὅρος ζωῆς; Ἀλήθεια, αὐτοί πού τά ἀποφασίζουν αὐτά, δέν σκέπτονται ὅτι αὐτή ἡ πατρίδα ἔχει ἕνα ὀρθόδοξο πλήρωμα, πού ἀναγεννᾶται καί μεταμορφώνεται μέσα στή θεία λατρεία τῆς Ἐκκλησίας του; Δέν σκέπτονται ὅτι σπάει ἕνας θεσμός πολυσήμαντος; Δέν φοβοῦνται τό Θεό; Πῶς στενεύουν τά ὅρια τῆς ζωῆς τῶν ἀνθρώπων; Ἡ Κυριακή ἔχει διαστάσεις μοναδικές. Δέν μπορεῖ κανείς νά ἀποτιμήσῃ τήν ἀξία της. Εἶναι ἐντολή ἀρχαία, τοῦ Θεοῦ τοῦ Ὑψίστου. «Ἕξ ἡμέρες ἐργᾷ καί ποιήσεις πάντα τά ἔργα σου, τῇ δέ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου» (Δευτ. ε.13-14). Νόμος πού προφητεύθηκε. Ὑπάρχουν Ψαλμοί τοῦ Προφήτου Δαβίδ, (ὁ 6ος καί ὁ 11ος ) πού ἔχουν σάν ἐπιγραφή: «ὑπέρ τῆς ὀγδόης» ἀναφερόμενοι στήν ὄγδοη ἡμέρα. Στήν ἡμέρα μετά τήν ἑβδόμη, στοῦ Κυρίου τήν ἡμέρα. Φράσις στήν ὁποία οἱ Πατέρες μας οἱ ἅγιοι διέκριναν τό βαθύ καί πνευματικό νόημα τῆς σημασίας τῆς Κυριακῆς. Ἡ ὀγδόη ἡμέρα, πού ὅπως λέγει ὁ Μέγας Βασίλειος  «ἔξω κεῖται τοῦ ἑβδοματικοῦ τούτου χρόνου» πού ξεφεύγει ἀπό τήν ἀνακύκλωσι τῶν ἡμερῶν πού ἀπαρτίζουν τόν παρόντα βίο, πού ἀποτελεῖ σημεῖο ἐπαφῆς μας μέ τήν αἰωνιότητα. Πῶς μπορεῖ λοιπόν νά εἰσέλθῃ μέ τέτοιες διαθέσεις κανείς σ’ αὐτό τόν ἱερό χῶρο χωρίς νά τόν βεβηλώσῃ; Αὐτή τήν ἡμέρα ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος λέγει ὅτι ἔχομεν «τό τῆς σωτηρίας γενέθλιον», «τό μεθόριον καθαρῶς τῆς δευτέρας γενέσεως», «Πρός γάρ τήν ἄνω φέρει κατάστασιν». Τήν ἡμέρα αὐτή πού ἑορτάζουμε τήν Ἀνάστασι τοῦ Κυρίου καί  πανηγυρίζουμε τή σωτηρία μας, προγευόμαστε κατάστασι ζωῆς μακαριότητας. Τήν ἡμέρα αὐτή, καλούμαστε σάν εὐλαβεῖς μυροφόροι νά σπεύδουμε στό Ναό γιά τή λατρευτική συνάντησι μέ τόν Ἀναστημένο Κύριο, στή μεγάλη τῆς ἑορτῆς Του ἡμέρα, μέ τά βήματά μας συγχρονισμένα στούς εὐγνώμονες ρυθμούς τῆς καρδιᾶς μας.
Εἶναι παράδεισος γιά μᾶς ἡ Κυριακή. Αὐτή τήν ἡμέρα συνειδητοποιοῦμε ὅτι δέν εἴμαστε «κνώδαλα» πού γυρίζουμε τυφλά στό μαγγανοπήγαδο τῆς ζωῆς, ἀλλ’  «εἰκόνες τοῦ Θεοῦ» μέ ὑπέροχο καί μοναδικό προορισμό τήν θέωσι. Τήν ἡμέρα αὐτή μέ «ἑτοίμη» τήν καρδία μας καί «καιομένη ἐν ἡμῖν» πρέπει νά ξυπνᾶμε τό πρωΐ καί νά πορευόμαστε «εἰς οἶκον Κυρίου», στόν ἐπίγειο οὐρανό τῆς Ἐκκλησίας, ὅπου «τά οὐράνια συναγάλλονται τῇ γῇ» σέ μιά «κοινή καί εὐφρόσυνη χοροστασία καί πανήγυρι» (Χρυσ.). Κι ὅλα αὐτά τά τονίζει ἡ Κυριακή, ἡ ὀγδόη ἡμέρα, ἡ ἡμέρα «τοῦ μέλλοντος αἰῶνος», αὐτή πού χαριτώνει καί ἁγιάζει κι ὅλες τίς ἄλλες ἡμέρες τῆς ἑβδομάδος, πού μᾶς ἀφυπνίζει καί μᾶς λέει πώς «γιά κάτι τί καλύτερο εἴμαστε γεννημένοι». Ὁ Μέγας Βασίλειος γιά νά τονίσῃ τήν Κυριακή, τήν ὀνομάζει Μία, ὄχι πρώτη. Κάτι περισσότερο ἀπό πρώτη. Μία! Μοναδική! Ἀσύγκριτη! Ἡμέρα κατά τήν ὁποία καλεῖται ὁ Ὀρθόδοξος Χριστιανός νά πάῃ στό Ναό, νά ζήσῃ τό θαῦμα! Στόν οἶκο Κυρίου, νά μεταλάβῃ τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων. Νά διακηρύξῃ τήν Πίστι του. Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς μᾶς διδάσκει: «Ταύτην τήν ἡμέραν ἁγιάσεις... καί τοῖς ὑπό σέ καί μετά σοῦ πᾶσιν ἄνεσιν παρέξῃς. Ἵνα ὁμοῦ δοξάσητε... τόν ἀναστάντα καί συναναστήσαντα τήν ἡμετέραν φύσιν». Καί τούς ὑπαλλήλους σου καί τήν οἰκογένειά σου, ὅλους νά τούς διευκολύνῃς νά ζήσουν τό μεγαλεῖο αὐτῆς τῆς ἡμέρας διδάσκει ὁ Ἅγιος. «Καί μνησθήσῃ τοῦ μέλλοντος αἰῶνος... καί προσκαρτερήσεις ἐν αὐτῇ τῷ τοῦ Θεοῦ Ναῷ».
Αὐτή τήν ἡμέρα καλούμαστε νά τήν ἁγιάσουμε στῆς θείας λατρείας τή θαυμαστή Θεοφάνεια καί Χάρη. Νά ἀνυψωθοῦμε στόν ἁγιασμό τῆς ψυχῆς μας, νά ἀναβαθμισθοῦμε πνευματικά. Νά μετάσχουμε ἔνθερμα στή θεία Λατρεία. Νά τροφοδοτηθοῦμε μέ τόν θεῖο λόγο, μέ μελέτη καί προσευχή καί μετά νά ἀνοιχθοῦμε «ἐν ἁγίαις ἀναστροφαῖς καί εὐσεβείαις» (Β΄ Πέτρ. Γ. 11) ὅπως διαγορεύει ὁ Ἀπ. Πέτρος. Νά ἀσκήσουμε φιλανθρωπία, νά δοῦμε πονεμένους, καί νά τούς προσφέρουμε ὅ,τι εἴχαμε φυλάξει γι’ αὐτό τό σκοπό, σύμφωνα μέ τόν Ἀπ. Παῦλο: «κατά μίαν Σαββάτων ἕκαστος ὑμῶν παρ’  ἑαυτῷ τιθέτω... ὅ,τι ἄν εὐοδῶται» (Α΄ Κορ. Ις.2).
Ὦ ἡ Κυριακή! Ἡ προβολή τῆς αἰωνιότητος, ἡ ἀληθινή πρόγευσις τοῦ Παραδείσου, πῶς ἀντιμετωπίζεται στήν ἄθλια ἐποχή μας. Ἄς ἀναλάβουμε τόν ἀγῶνα, ἀδελφοί μου, νά ἀποκαλύψουμε στούς πολλούς καί στούς ἄγευστους, τήν ἀσύγκριτη πνευματική της γλυκύτητα καί χάρι, ὅπως τήν ζήσανε οἱ πατέρες μας. Ἄς ἀναλάβουμε τόν ἀγῶνα, νά τήν ὑπερασπισθοῦμε, νά τήν διασώσουμε, γιά νά τήν παραδώσουμε στούς νεωτέρους ὅπως τήν παραλάβαμε. Πρό πάντων νά παρακαλέσουμε τούς Γονεῖς νά ὁδηγοῦν τά παιδιά στήν Ἐκκλησία. Κρίκοι χαριτωμένοι σέ μιά ἱερή μακραίωνη λατρευτική ἁλυσίδα: Ἀπό τήν Ἄννα μέ τό μικρό Σαμουήλ, τόν δωδεκάχρονο Ἰησοῦ στό Ναό, τίς ἅγιες οἰκογένειες τῶν μεγάλων Πατέρων, τῶν παιδιῶν τῶν κρυφῶν Σχολείων τῆς πατρίδος μας, ἕως τίς μέρες μας. Ὁ ἱερός Χρυσόστομος παρακαλεῖ: «Ἐν Ἐκκλησίᾳ χειραγωγῶν ἅγε τού παῖδας... οὐ τερπνόν δέ μόνον, ἀλλά καί ἐπικερδές τοῦτο».
Ἐδῶ τό κέρδος λοιπόν, τό πραγματικό κέρδος. Οἱ ἐχθροί τῆς Ἐκκλησίας, δυστυχῶς, βλέπουν πολύ ρηχά τό νόημα τῆς Κυριακῆς καί δέν μποροῦν νά διεισδύσουν στό μέγεθος τοῦ μεγαλείου της. Θέλουν νά ἀποδυναμώσουν τήν Ἐκκλησία. Νά ἰσοπεδώσουν τίς ἡμέρες, νά κάνουν τήν ζωή ἄχαρη καί ἀνιαρή καί τούς ἀνθρώπους τυφλά «κνώδαλα». Ἄς ἀντισταθοῦμε,ὑπερασπίζοντας τόν πνευματικό αὐτό θησαυρό, τοῦ ὁποίου ὅμοιος δέν εἶναι ἄλλος.
Ὦ Κυριακή ἁγία, τοῦ Κυρίου ἡμέρα! Κανείς δέν μπορεῖ νά ὑπερβῇ τό μεγαλεῖο Σου. Ἀξίωσέ μας νά ζοῦμε τό θαῦμα πού διακηρύττεις. Ἁγίασέ μας κι ἀξίωσέ μας νά σέ ἁγιάζουμε στόν ἐπίγειο βίο μας ὥστε νά ἀξιωθοῦμε καί τῆς Καινῆς Κυριακῆς στήν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ.

Πέμπτη, 6 Ιουνίου 2013

Η λήξη των κατηχητικών μαθημάτων


   Η λήξη των μαθημάτων των κατηχητικών σχολείων του Ιερού μας Ναού πραγματοποιήθηκε την περασμένη Κυριακή 2 Ιουνίου.Οι νέοι και νέες της ενορίας μας που απαρτίζουν τα κατηχητικά τμήματα του Ναού, αφού παρακολούθησαν την Θεία Λειτουργία, στη συνέχεια βρέθηκαν στο ενοριακό "Αρχονταρίκι" όπου και έλαβαν το καθιερωμένο πρωινό κέρασμα. Οι κατηχητές ανέλαβαν να ενημερώσουν τα παιδιά για τα καθήκοντα τους κατά την περίοδο του καλοκαιριού ως μέλη της Εκκλησίας και κατηχητόπαιδα, ενώ ενημέρωσαν και τους γονείς κάνοντας μια σύντομη ανασκόπηση της χρονιάς και των δραστηριοτήτων που προηγήθηκαν για την εφετινή κατηχητική περίοδο 2012-2013.
  Σε ένα κλίμα χαράς και ενθουσιασμού, λίγο πριν από τις καλοκαιρινές τους διακοπές, τα παιδιά αποχαιρέτησαν του εφημερίους και τους κατηχητές τους και έλαβαν το αναμνηστικό τους δώρο, κλείνοντας με τον καλύτερο τρόπο μια ακόμα κατηχητική χρονιά, πλούσια σε εικόνες και ευλογημένες δραστηριότητες στην αγκαλιά της Αγίας μας Εκκλησίας.