Μιμηταί Εκείνων

Βιώματα από την ζωή των Αποστόλων

στην Ενοριακή μας κοινότητα

Τῶν Στέφανου Ἄπ. Γιάνναρου - Δικηγόρου

καί Γεωργίου Μπούτλα - μαθητῆ Λυκείου

μελῶν τῆς νεανικῆς κίνησης τῆς Ἐνορίας

Στίς 29 Ἰουνίου ἡ Ἐκκλησία μᾶς τιμᾶ τήν Ἱερά Μνήμη των  δύο μεγάλων Ἀποστόλων, τούς ὁποίους ξεχωρίζει ἀπό τήν πολυπληθή  χορεία τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων καί στούς ὁποίους ἀποδίδει τό προσωνύμιο «Πρωτοκορυφαῖοι». Ἡ ξεχωριστή  αὐτή τιμή, πηγάζει ἀπό τό γεγονός, ὅτι τόσο ὁ Πέτρος, ὅσο καί ὁ Παῦλος μέ τόν βίο, τήν διδασκαλία καί τό μαρτύριό τους, ἀποτέλεσαν καί  ἀποτελοῦν τούς θεμέλιους λίθους καί τούς πρωτεργάτες τῆς οἰκοδομῆς τῆς Ἐκκλησίας  τοῦ Χριστοῦ.

Ἐκ τῶν δώδεκα μαθητῶν τοῦ Χριστοῦ ὁ Πέτρος, ἀγράμματος ψαράς στή Γαλιλαία, ἔλαβε τήν κλήση μετά τόν ἀδερφό τοῦ Ἀνδρέα καί ἀκολούθησε τόν Κύριο, ὡς πιστός καί ἀφοσιωμένος στόν διδάσκαλο μαθητής. Ὁ ἐνθουσιώδης καί φλογερός χαρακτήρας του, ἡ θερμή πίστη ἀλλά καί ἡ ὁλόψυχη ἀγάπη καί ἡ ἀφοσίωσή του πρός τόν Χριστό, τόν διέκριναν ἀπό τούς ὑπόλοιπους μαθητές. Αὐτά τόν ὁδήγησαν, ὅταν ὅ Κύριος ρώτησε «τίνα μέ λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι εἶναι;»  νά ὁμολογήσει μέ παρρησία : « Σύ εἰ ὁ Χριστός ὁ υἱός τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος» γιά νά λάβει αὐθωρεί τήν διαβεβαίωση, ὅτι ἐπ’ αὐτῆς τῆς πέτρας (τῆς ὁμολογίας) θά  οἰκοδομηθεῖ ἡ Ἐκκλησία. 

Τό ὁρμητικό καί ἀκατέργαστό του χαρακτήρα του, τόν ὁδήγησε ὅμως καί στήν τριπλῆ ἄρνηση τοῦ προσώπου τοῦ Χριστοῦ, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ διαχρονικά τήν καλύτερη ἀπάντηση στήν ἄλογη αὐτοπεποίθηση καί τό καλύτερο μάθημα μετανοίας, ἀφοῦ ἀμέσως μετά, ὅπως λέει τό Εὐαγγέλιο:  «ἐξελθῶν ἔξω ἔκλαυσε πικρῶς».  
Ὅταν μετά τό Πάθος καί τήν Ἀνάσταση ὁ Κύριος ἐμφανίσθηκε στούς μαθητές ρώτησε τρεῖς φορές τόν Πέτρο: «Σίμων Ἰωνά ἀγαπᾶς μέ πλεῖον τούτων;» ἐκεῖνος χωρίς ἔπαρση καί μέ ταπείνωση ἀπάντησε: « Κύριε, σύ πάντα οἶδας, σύ γινώσκεις ὅτι φιλῶ σέ…». 
Ἀπό ἐκείνη τήν ὥρα ἀποκαταστάθηκε πλήρως στό ἀποστολικό ἀξίωμα ἀπό τόν ἴδιο τόν Κύριο, ὁ ὁποῖος τοῦ ἐμπιστεύθηκε τήν ποίμνη Του καί προεῖπε τόν μαρτυρικό θάνατό του καί λαμβάνοντας λίγο ἀργότερα τήν χάρη τοῦ Παναγίου Πνεύματος, κατά τήν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς ἀνεδείχθη σέ ἀπαράμιλλο κήρυκα τοῦ Εὐαγγελίου,  καθιστάμενος ὄντως ἀπό ἁλιεύς ἰχθύων, ἁλιεύς ἀνθρώπων, ἀφοῦ τόσο ἡ διδασκαλία τοῦ ὅσο καί τά πολλά θαύματα, πού ἐπιτέλεσε στό ὄνομα τοῦ Χριστοῦ, ὁδήγησαν  στήν ἀληθινή πίστη χιλιάδες.

 Στον ἀντίποδα, ἀρχικά, ὁ Παῦλος, μορφωμένος καί νομομαθής ἀπό τήν Ταρσό τῆς Κιλικίας, δέν ἦταν μαθητής τοῦ Χριστοῦ, οὔτε Τόν εἶχε ποτέ ἀναζητήσει. Ἀντίθετα, διακατεχόταν ἀπό ἄκριτο ζῆλο κατά τοῦ Χριστιανισμοῦ καί ποθοῦσε νά ἐξαφανίσει τούς Χριστιανούς, τοῦ ὁποίους καί ἐδίωκε, νομίζοντας ἐσφαλμένα, ὅτι ἔτσι ὑπηρετεῖ καί εὐαρεστεῖ τόν Θεό. 

 Ἦταν μάλιστα παρών στόν λιθοβολισμό τοῦ Ἁγίου Στεφάνου «συνευδοκῶν τή ἀναιρέσει»  καί κρατοῦσε τούς χιτῶνες τῶν φονέων γιά νά διευκολύνει τό ἀνόσιο ἔργο τους. Αὐτή ἡ μανία τοῦ ἐναντίον τῶν Χριστιανῶν τόν ὁδήγησε καί στήν Δαμασκό, ὅπου ἔμελλε νά ζήσει τήν προσωπική του πεντηκοστή καί ἀπό φοβερός διώκτης, νά γίνει  ὁ μεγαλύτερος πνευματικός μαχητής τῆς Ἐκκλησίας.

 Ἡ ἀποκάλυψη τοῦ Χριστοῦ ἄρχισε μέ τήν ἐρώτηση : «Σαούλ Σαούλ τί μέ διώκεις;» γιά νά ὁλοκληρωθεῖ μέ τήν ἀπάντηση : «Ἐγώ εἰμί Ἰησοῦς ὄν σύ διώκεις…» . Ἡ ἀποκάλυψη αὐτή συντάραξε καί συγκλόνισε τόν Παῦλο, τόν ἔφερε σέ πλήρη συναίσθηση τοῦ προτέρου σφάλματός του, τόν ἔκανε νά μεταστραφεῖ, νά  βαπτιστεῖ καί νά  ἀποσυρθεῖ  ἐπί τριετία μέ μελέτη, ἄσκηση καί προσευχή. Ἀφοῦ, μέ ἄμεση ἀποκάλυψη διδάχθηκε τίς ἀλήθειες τοῦ Εὐαγγελίου,  ξεκίνησε τό τεράστιο διδακτικό  τοῦ ἔργο πρός τά «Ἔθνη», μέ τίς μεγάλες ἀποστολικές περιοδεῖες καί τίς 14 θαυμάσιες καί γεμάτες σοφία ἐπιστολές του, οἱ ὁποῖες, μέ τά μηνύματα χριστιανικῆς ζωῆς, πού περιλαμβάνουν, παραμένουν πάντοτε διαχρονικές καί ἐπίκαιρες. Στήν δεύτερη μάλιστα περιοδεία του ἡ Θεία Πρόνοια, τόν ὁδήγησε στήν Μακεδονία  κι ἀπό κεῖ στήν Ἀθήνα καί τήν Κόρινθο καθιστώντας τόν ἔτσι ἀνάδοχό της Ἑλλάδας ἀλλά καί ὁλόκληρής της Εὐρώπης. Τό Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ ἦλθε διά στόματος Παύλου, νά συμπληρώσει τά κενά του Ἑλληνικοῦ πνεύματος καί τῆς φιλοσοφίας, νά διορθώσει τά κακῶς κείμενα, πού αὐτά περιελάμβαναν καί νά μετατρέψει τήν Ἑλλάδα ἀπό κέντρο τού  λαμπροῦ ἀρχαίου πολιτισμοῦ, σέ κοιτίδα τοῦ Χριστιανισμοῦ καί τούς Ἕλληνες, τόν νέο περιούσιο λαό τοῦ Θεοῦ.

Τό θεῖο καί ἱερό αὐτό παράδειγμα τῶν προστατῶν Ἁγίων μας, τῶν δύο Πρωτοκορυφαίων Ἀποστόλων, ἀγωνιζόμαστε καθημερινά,  νά ἀκολουθήσουμε ὅλοι ἐμεῖς, οἱ νέοι της Ἐνορίας Πέτρου καί Παύλου, γενόμενοι στό μέτρο τοῦ δυνατοῦ συνοδοιπόροι στά εὐλογημένα βήματά τους. Ὡς νεανική κίνηση, συμμετέχουμε  ἐνεργά στήν λειτουργική ζωή τῆς Ἐνορίας, στήν ἐπιτέλεση τοῦ πλουσίου φιλανθρωπικοῦ  της ἔργου, ἀλλά κυρίως στήν μελέτη καί διδασκαλία τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ, μέσω τῆς ὀργάνωσης καί τῆς λειτουργίας τῶν κατηχητικῶν σχολείων ὅλων τῶν βαθμίδων καί τῶν "Νεανικῶν Διαλόγων". 

Τό διδακτικό – κατηχητικό ἔργο, διανθισμένο μέ πληθώρα ἐκδηλώσεων καί δραστηριοτήτων, ἐντός καί ἐκτός ὁρίων τῆς Ἐνορίας, ἀποτελεῖ μία χρυσή εὐκαιρία γιά κάθε παιδί καί κάθε νέο, νά ἔλθει πιό κοντά στόν Χριστό, νά νοιώσει τήν στοργή καί τήν ἀγάπη τῆς Ἐκκλησίας καί νά λάβει πολύτιμα καί  σπουδαία ἐφόδια γιά τήν πορεία τῆς ζωῆς του. Στήν δύσκολη ἀπό κάθε ἄποψη καί φτωχή ἀπό πνευματικότητα ἐποχή, πού ζοῦμε, ἡ παρουσία μας καί ἡ συμμετοχή μᾶς τόσο στίς Ἱερές Ἀκολουθίες καί τά Ἱερά Μυστήρια, ὅσο καί στό κατηχητικό, ἀποτελοῦν μία  θαρραλέα δημόσια ὁμολογία Πίστεως καί μία ξεκάθαρη ἀπάντηση,  σέ ὅσους θέλουν τήν νεολαία ἀπομακρυσμένη ἀπό τόν Χριστό καί τήν Ἐκκλησία, καθώς καί σέ ὅσους, μέ εὐκολία χλευάζουν καί ὑποτιμοῦν καθετί πνευματικό καί Χριστιανικό. Ἡ παρουσία τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων εἶναι καθημερινή, διαρκῆς καί ζῶσα ἀνάμεσά μας καί ἡ εὐλογία τούς ἀνεξάντλητη πρός ὅλους καί  αὐτό γίνεται ἀντιληπτό σέ κάθε βῆμα τοῦ ἐνοριακοῦ βίου,  ἀλλά πολύ περισσότερο καί στήν προσωπική ζωή τοῦ καθενός ἀπό μας.

Τίς ἡμέρες αὐτές, κατά τίς ὁποῖες προετοιμαζόμαστε νά ἑορτάσουμε πανηγυρικά, μέ μία ἀκόμη εὐλογημένη σύναξη, τήν Μνήμη τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων καί μέ τίς εὐχές τοῦ Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μᾶς κ. Ἰγνατίου, ἄς εὐχηθοῦμε ἀπό καρδιᾶς ἡ χάρη καί ἡ εὐλογία τους νά συνοδεύουν πάντα ὅλους μας, νά σκεπάζουν τήν Λάρισα καί τήν Ἑλλάδα μας καί ἄς φυλάξουμε στήν καρδιά μας καί ἄς κάνουμε πράξη τήν προτροπή τοῦ Ἀποστόλου Παύλου πρός τούς Κορινθίους : «Μιμηταί μου γίνεσθε, καθώς καγῶ Χριστοῦ…»

       

          

Η Ιερά Πανήγυρις της Ενορίας μας

Λειτουργική Εβδομάδα - Πρόγραμμα Ιερών Ακολουθιών

Εορτή του Αγίου Λουκά του ιατρού και Ιερά Αγρυπνία προς τιμήν Του στον Ι. Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Αχιλλίου

   Στίς 11 Ἰουνίου ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία ἑορτάζει τήν μνήμη τοῦ Ἁγίου Λουκᾶ τοῦ ἰατροῦ, Ἀρχιεπισκόπου Συμφερουπόλεως Κριμαίας τοῦ θαυματουργοῦ καί πανηγυρίζει ὁ Ἱερός Μητροπολιτικός Ναός τοῦ Ἁγίου Ἀχιλλίου ὡς ἑξῆς:

Πρόγραμμα Ἑορτασμοῦ

ΚΥΡΙΑΚΗ 10 Ἰουνίου 2012:

 7.30 μ.μ. Μέγας Πανηγυρικός Ἑσπερινός μετά Ἀρτοκλασίας καί Θείου κηρύγματος.

ΔΕΥΤΕΡΑ 11 Ἰουνίου 2012:

 7.00 - 10.00 π.μ. Ὄρθρος καί Πανηγυρική Θεία Λειτουργία, μετά Ἀρτοκλασίας καί Θείου κηρύγματος.

ΔΕΥΤΕΡΑ 11 Ἰουνίου 2012:

   7.00 μ.μ. Μεθέορτος Ἑσπερινός καί ἡ Παράκληση τοῦ Ἁγίου Λουκᾶ

ΤΡΙΤΗ 12 Ἰουνίου 2012:

   7.30 μ.μ. Ἡ Παράκληση στόν Ἅγιο Λουκά 

   Σέ ὅλες τίς Ἱερές Ἀκολουθίες, θά τίθεται γιά προσκύνηση τεμάχιο τοῦ θαυματουργοῦ Λειψάνου τοῦ Ἁγίου Λουκᾶ, πού φυλάσσεται στόν Ἱερό Ναό, πρός εὐλογία καί ἁγιασμό τῶν πιστῶν

Ἱερά Ἀγρυπνία τήν Πέμπτη 14 Ἰουνίου

   Τήν Πέμπτη 14 Ἰουνίου 2012, στίς 9 τό βράδυ, θά ψαλεῖ Ἱερά Ἀγρυπνία, πρός τιμήν τοῦ Ἁγίου Λουκᾶ, χοροστατοῦντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Λαρίσης καί Τυρνάβου κ.κ. Ἰγνατίου, στόν Ἱερό Μητροπολιτικό Ναό τοῦ Ἁγίου Ἀχιλλίου.

   Κατά τή διάρκεια τῆς Ἀγρυπνίας, θά τεθεῖ πρός προσκύνηση τεμάχιο τοῦ χαριτοβρύτου λειψάνου τοῦ Ἁγίου Λουκᾶ, πού φυλάσσεται στόν Ἱερό Ναό, πρός ἁγιασμό καί πνευματική ἐνίσχυση τῶν πιστῶν.  

 Ἐκ τοῦ Ι. Μητροπολιτικοῦ Ναοῦ τοῦ Ἁγίου Ἀχιλλίου

   

Εθελοντική Αιμοδοσία στην Ενορία μας την Κυριακή 10 Ιουνίου

 Εθελοντική αιμοδοσία θα πραγματοποιηθεί στο ενοριακό μας "Αρχονταρίκι" -υπόγειο χώρο του Ιερού Ναού-  την Κυριακή 10 Ιουνίου 2012, μετά το πέρας της πρωινής Θείας Λειτουργίας. 

   Η τράπεζα αίματος των εθελοντών αιμοδοτών του Ιερού μας Ναού, καλεί όλους τους ευσεβείς ενορίτες και μη, να προσέλθουν μαζικά και σε αυτή την τακτική αιμοδοσία, για να προσφέρουμε όλοι μαζί, ένα σημαντικό δώρο στον συνάνθρωπο, προσφέροντας λίγο από το αίμα μας.   

   Την αιμοληψία θα πραγματοποιήσει ειδικό συνεργείο του Γενικού Νοσοκομείου Λαρίσης.

             Δώστε μας 10 λεπτά από τη ζωή σας, για να σώσουμε μία άλλη ζωή...

Εκ του Ιερού Ναού

Ιερά Αγρυπνία εις ανάμνησιν της Αλώσεως, από την νεανική κίνηση

    Μέ πολλή κατάνυξη καί μέ τήν συμμετοχή πλήθους Πιστῶν, τελέστηκε στήν  Ἐνορία μας, τό βράδυ τῆς Δευτέρας 28 Μαΐου, ἡ Ἱερά Ἀγρυπνία εἰς ἀνάμνησιν τῆς ἀποφράδας ἡμέρας τῆς Ἁλώσεως τῆς Κωνσταντινουπόλεως καθώς καί τό μνημόσυνο γιά τόν τελευταῖο Αὐτοκράτορα τοῦ Βυζαντίου Κωνσταντῖνο Παλαιολόγο καί τούς τελευταίους προμάχους τῆς Βασιλεύουσας.

    Ἡ Ἱερά Ἀγρυπνία, ἄρχισε μέ τόν Παρακλητικό Κανόνα τῶν Ἁγίων Πρωτοκορυφαίων Ἀποστόλων Πέτρου καί Παύλου, κατά τήν διάρκεια τοῦ ὁποίου ἀναπέμφθηκαν  δεήσεις γιά ὅλους τους μαθητές καί σπουδαστές, οἱ ὁποῖοι αὐτήν τήν περίοδο γράφουν ἐξετάσεις καί συνεχίστηκε μέ τήν ἀκολουθία τοῦ Ἑσπερινοῦ μετ' ἀρτοκλασίας, τόν Ὄρθρο καί τήν Θεία Λειτουργία.

   Ἡ  ὅλη ἀγρυπνία, ἀποτελούμενη ἀπό ψαλμούς καί ὕμνους πρός τιμήν τῆς Παναγίας τῆς Δακρυροοούσης  τῆς Πόλεως, τελέστηκε σέ κλίμα μεγάλης συγκίνησης, ἰδιαίτερα κατά τήν ὥρα τοῦ ἱεροῦ μνημοσύνου καί   τῆς μνημόνευσης τῶν ἡρώων της Βασιλεύουσας.

    Μπροστά μας, ξαναζωντάνεψαν γιά λίγο ἡ δόξα τοῦ Βυζαντίου, ἡ λαμπρότητα  τῆς Μεγάλης Ἐκκλησιᾶς μας, τό ἀπαράμιλλο κάλλος τῆς Πόλης τοῦ Γένους, ἀλλά καί ἡ φοβερή καταστροφή, ὁ ὄλεθρος καί ἡ ἀπώλεια ὅλου αὐτοῦ του μεγαλείου. Ξαναζωντάνεψαν "μνῆμες" καί γεγονότα, πού δέν πρέπει ποτέ καί μέ κανένα τρόπο νά λησμονηθοῦν καί νά χαθοῦν.

  Μέσα στήν εὐλογημένη αὐτή σύναξη  ἐνώσαμε ὅλοι τίς προσευχές μας γιά τήν συγχώρηση τῶν ἁμαρτιῶν τοῦ Γένους μας, οἱ ὁποῖες ἔγιναν αἰτία νά ἀνοίξει τότε  ἡ "σκοτεινή" Κερκόπορτα καί γιά τίς ὁποῖες, μέχρι σήμερα ἡ Πόλη καί Ἁγιά Σοφιά  παραμένουν στά χέρια τῶν Τούρκων.

      Μέ ἀφορμή αὐτή τήν πένθιμη γιά τήν Ρωμιοσύνη ἡμέρα,  ὁ νοῦς καί ἡ καρδιά τοῦ καθενός μας, ἄς "ταξιδέψουν" ἔστω γιά λίγο στήν Βασιλεύουσα  καί ἄς εὐχηθοῦμε, ἄν εἶναι θέλημα Θεοῦ, σύντομα νά λειτουργήσουμε ξανά μέσα στήν Ἁγιά Σοφιά!

Η νεανική κίνηση του Ιερού Ναού

   

Η Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως το 1453

του Στέφανου Καρανίκα

Θεολόγου - Κατηχητή του Ιερού Ναου

    Ἡ Ἅλωση τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἀπό τούς Ὀθωμανούς Τούρκους στίς 29 Μαΐου τοῦ 1453 ἀποτελεῖ γιά ἐμᾶς τούς Νεοέλληνες καί Ρωμιούς φυσικά, ἡμέρα θρήνου καί μνήμης. Ἡμέρα θρήνου, διότι ἡ Βασιλίδα τῶν πόλεων, ἡ Θεοφύλακτος πόλη, ἡ Κωνσταντινούπολη, κατελήφθη (ἤ  ἀλώθηκε) ἀπό χέρια ἐχθρικά γιά δεύτερη φορά. Εἶναι ὅμως καί ἡμέρα μνήμης, διότι μᾶς ὑπενθυμίζει τήν εἴσοδο τοῦ Γένους μας σέ μία ἀπό τίς μελανότερες σελίδες τῆς μυριόχρονης Ἱστορίας μας: τήν Τουρκοκρατία.

   Γιά πάνω ἀπό χίλια χρόνια, ἡ Κωνσταντινούπολη ἀποτέλεσε πρωτεύουσα τῆς Βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας, τῆς πιό μακροχρόνιας ἴσως ἀπό ὅλες ὅσες δημιουργήθηκαν στό πέρασμα τῶν αἰώνων. Ὑπῆρξε τό λίκνο τοῦ μεσαιωνικοῦ Ἑλληνισμοῦ. Προσέφερε τά μέγιστα στή διαμόρφωση ὄχι μόνο τῆς δικῆς μας ρωμέικης εὐσυνειδησίας καί ταυτότητας ἀλλά καί στή ἴδια τήν ὕπαρξη τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ πολιτισμοῦ. Εἶναι πολύ δύσκολο νά φανταστοῦμε πώς θά ἦταν ἡ Εὐρώπη σήμερα ἄν δέν ἦταν τό Βυζάντιο σέ ρόλο κυματοθραύστη ἀπέναντι στίς βαρβαρικές ἐπιδρομές. Βασιλεῖς ὑποχώρησαν, αὐτοκρατορίες λύγισαν καί ἐχθροί κατατροπώθηκαν, δοκιμάζοντας τήν ἰσχύ καί τό μεγαλεῖο της Ρωμιοσύνης. Ἡ ἴδια ἡ Πόλη πολιορκήθηκε 29 φορές ἀπό βάρβαρους ἐπιδρομεῖς καί ἐπίδοξους σφετεριστές, ἀλλά μέ τήν βοήθεια τῆς Ὑπερμάχου Στρατηγοῦ, τῆς Κυρίας Θεοτόκου, παρέμεινε ὄρθια καί λαμπρή ἀποδεικνύοντας συνεχῶς ὅτι ἡ Κωνσταντινούπολη ἦταν Θεοφρούρητος Πόλη.
    Ἡ μνησικακία ὅμως τῶν Φραγκολατίνων καί τό ζηλόφθονο μίσος τους γιά μία πόλη καί μία αὐτοκρατορία πού συγκέντρωνε τόσο πλοῦτο, ὑλικό καί πνευματικό, ὁδήγησαν τά στίφη τῶν Σταυροφόρων τῆς Δ’ Σταυροφορίας μπροστά στά τείχη τῆς Πόλεως καί στήν Ἅλωσή της στίς 13 Ἀπριλίου 1204, κατακερματίζοντας οὐσιαστικά τήν Βυζαντινή Αὐτοκρατορία σέ μικρότερα κρατίδια, Ἑλληνικά καί Φραγκικά. «Ἦταν τό μεγαλύτερο ἔγκλημα στήν Ἱστορία», θά ἐπισημάνει ὁ ἔγκριτος βρετανός βυζαντινολόγος σέρ Στίβεν Ράνσιμαν.

  Ἄν καί ἡ Κωνσταντινούπολη ἐλευθερώθηκε τό 1261 καί ἡ Βυζαντινή Αὐτοκρατορία ξαναγεννήθηκε ἀπό τίς στάχτες της, ἐν τούτοις ὅμως, ἀποτελοῦσε μία τραγική σκιά τοῦ ἑαυτοῦ της. Κυβερνητικά λάθη καί ἐμφύλιοι σπαραγμοί στά χρόνια τῶν Παλαιολόγων, τῆς τελευταίας δυναστείας πού κυβέρνησε στό θρόνο τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου, ἄνοιξαν τόν δρόμο στούς Ὀθωμανούς Τούρκους, οἱ ὁποῖοι κατέλαβαν ἀργά ἀλλά σταθερά τά τελευταία ἀπομεινάρια τῆς πάλαι ποτέ κραταιᾶς Αὐτοκρατορίας. Λίγο πρίν τό 1453 ἡ ἔκταση τῆς Βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας περιορίζονταν μόλις στήν ἴδια τήν Πρωτεύουσα μέ μερικά παραθαλάσσια φρούρια καί πόλεις τῆς Ἀνατολικῆς Θράκης, ἐνῶ ὁ πληθυσμός τῆς Κωνσταντινουπόλεως δέν ξεπερνοῦσε τούς 50.000 κατοίκους.

   Τό 1451 πεθαίνει ὁ Μουράτ Β’ καί τόν διαδέχεται ὁ Μωάμεθ Β’, ὁ ἐπονομαζόμενος καί Πορθητής, ἀφοῦ πρῶτα ἐξόντωσε κάθε ὑποψήφιο διεκδικητή τοῦ θρόνου τοῦ πατέρα του. Ἀπό τήν πρώτη κιόλας στιγμή ἐπιδόθηκε σέ συνεχεῖς προετοιμασίες γιά τήν ἐπίτευξη τοῦ πιό σημαντικοῦ του στόχου: τήν κατάληψη τῆς Κωνσταντινουπόλεως. Ἀρχικά ἔσπευσε νά κτίσει ἕνα ἰσχυρό φρούριο στό στενότερο σημεῖο τῆς Εὐρωπαϊκῆς πλευρᾶς τοῦ Βοσπόρου, τό Ρούμελι Χισάρ ἤ ἀλλιῶς ¨Λαιμοκοπίη¨.  Μέ αὐτόν τόν τρόπο ἔκοβε κάθε πρόσβαση στήν Πόλη ἀπό τήν θάλασσα. Ἔπειτα παρήγγειλε στόν Οὖγγρο μηχανικό Οὐρβανό τήν κατασκευή πυροβόλων γιά τήν πολιορκία τῆς Πόλεως. Τέλος, γιά νά ἀποφευχθεῖ κάθε πιθανή ἀποστολή βοήθειας ἀπό τό Δεσποτάτο τοῦ Μυστρά πρός τήν Πόλη, ὁ Μωάμεθ ἔστειλε τόν Τουραχᾶν μπέη νά λεηλατήσει τόν Μοριά.  Στίς 7 Ἀπριλίου τοῦ 1453 ὁ Μωάμεθ ἐπικεφαλῆς ἄνω τῶν 150.000 ἀντρῶν ἔφθασε μπροστά στά τείχη τῆς Πόλεως, ἀρχίζοντας μέ αὐτόν τόν τρόπο τήν πολιορκία της ἡ ὁποία κράτησε 57 ἡμέρες.

    Ὁ Κωνσταντῖνος Παλαιολόγος, τελευταῖος Αὐτοκράτορας τοῦ Βυζαντίου, προσπάθησε νά ὀργανώσει ὅσο τό δυνατόν καλύτερα τήν ἄμυνα τῆς Πόλεως, ἐνισχύοντας τά τείχη, ἐμψυχώνοντας τούς ὑπερασπιστές της καί ζητώντας μάταια βοήθεια ἀπό τήν οὐσιαστικά ἀδιάφορη Δύση. Ἐκτός ἀπό τούς λιγοστούς ξένους μισθοφόρους καί τά ἀπόρθητα μέχρι τότε Θεοδοσιανά τείχη, ὁ Κωνσταντῖνος καί οἱ σύν αὐτό πολιορκούμενοι ἤλπιζαν στήν θαυμαστή ἐπέμβαση τῆς Θεοτόκου, μέ τή βοήθεια τῆς ὁποίας, ἡ Πόλη σώθηκε πολλές φορές στό παρελθόν.

  Οἱ Τοῦρκοι ἀρχίζουν νά βομβαρδίζουν τά τείχη καθημερινά, ἐνῶ οἱ ὑπερασπιστές προσπαθοῦν νά τά ἐπιδιορθώσουν ὅπως μποροῦν καλύτερα. Ἦταν ἡ πρώτη πόλη στήν παγκόσμια Ἱστορία πού βομβαρδίστηκε ἀπό βολές ὀργανωμένου πυροβολικοῦ. Ὑπολογίζεται πώς ἀπό τήν  ἀρχή τῆς πολιορκίας ἕως τήν Ἅλωση, τά τούρκικα πυροβόλα ἔριξαν στά τείχη 3.231 τόνους λίθινων βλημάτων!

   Στίς 18 Ἀπριλίου οἱ Τοῦρκοι ἔκαναν τήν πρώτη τους ἕφοδο, ἡ ὁποία ἀποκρούστηκε μέ μεγάλες ἀπώλειες. Στίς 20 Ἀπριλίου ἕνας μικρός στολίσκος 4 πλοίων μέ ἐπικεφαλῆς τόν θαρραλέο Φλαντανελά διέσπασαν τόν Τούρκικο κλοιό καί εἰσῆλθαν στήν Πόλη μεταφέροντας τρόφιμα καί πολεμοφόδια. Στίς 22 Ἀπριλίου ὁ Μωάμεθ διέταξε τήν μεταφορά μέσω ξηρᾶς μέρους τοῦ στόλου τοῦ ἐντός του Κερατίου κόλπου, ἀποκόπτοντας ὁλοκληρωτικά τήν πόλη ἀπό τίς θαλάσσιες ὁδούς. Ὁ βομβαρδισμός ἐντείνεται καθημερινά. Τά τείχη σωριάζονται οἱ ἀμυνόμενοι μέ μεγάλη δυσκολία ἀποκρούουν τίς τουρκικές ἐπιθέσεις ἐνῶ ἡ πολυπόθητη βοήθεια ἀπό τούς Χριστιανούς τῆς Δύσεως δέν ἔρχεται. Στίς 23 Μαΐου  ὁ Μωάμεθ προτείνει τήν ὑπό ὅρους παράδοση τῆς Πόλεως. Ὁ Κωνσταντῖνος Παλαιολόγος, ὡς νέος Λεωνίδας, δίνει τήν ἱστορική ἀπάντηση, ἀντάξια ἑνός Βασιλέως μέ ἐπίγνωση τοῦ ρόλου καί τοῦ σκοποῦ τῆς ἐξουσίας του: «Τό δέ τήν πόλιν σοί δοῦναι, οὐτ’ ἐμόν ἐστιν οὐτ’ ἄλλου τῶν κατοικούντων ἐν ταύτη. Κοινή γάρ γνώμη πάντες αὐτοπροαιρέτως ἀποθανοῦμεν καί οὐ φεισόμεθα τῆς ζωῆς ἠμῶν».

   Τελικά ὁ Μωάμεθ ἀποφασίζει ἡμέρα γενικῆς ἐπίθεσης ἀπό ξηρά καί θάλασσα τήν 29η Μαΐου 1453. Ὁ Κωνσταντῖνος ἀντιλαμβάνεται πώς ἡ κρισιμότερη μάχη πού θά κρίνει τήν σωτηρία τῆς Πόλεως πλησιάζει. Γί αὐτό καί ἀποφασίζει νά πραγματοποιηθεῖ τήν παραμονή τῆς ἐπίθεσης Θεία Λειτουργία στόν ναό τῆς Ἁγίας Σοφίας μέ καθολική συμμετοχή κλήρου καί λαοῦ σέ μία ὕστατη προσπάθεια σύμπνοιας καί ὁμόνοιας τοῦ διχασμένου λαοῦ. Ἤλπιζε πώς ἄν ὁ λαός ἐπιδείκνυε μετάνοια ἀπέναντι στό Θεό ἡ νίκη θά ἔστεφε γιά μία ἀκόμη φορᾶ τά ὄπλα τους. Ἐκεῖνος, ὡς πραγματικός ἥρωας, ζήτησε ἀπό ὅλους νά τόν συγχωρέσουν γιά τυχόν λάθη καί ἀδικίες πού προκάλεσε. Ἔπειτα κατευθύνθηκε πρός τήν πύλη τοῦ Ἁγίου Ρωμανοῦ, τοῦ πιό εὐαίσθητου σημείου τῆς ἄμυνας.

    Λίγο μετά τά μεσάνυχτα, ὁ Μωάμεθ στέλνει τό πρῶτο κύμα ἐπίθεσης. Τά Τμήματα αὐτά τῶν ἀτάκτων ἀποσκοποῦσαν στήν καθήλωση καί ἀποδυνάμωση τῶν ἤδη ἐξαντλημένων ὑπερασπιστῶν. Μετά ἀπό πολύωρη τειχομαχία, ἡ ἐπιτιθέμενοι ἀποχωροῦν ἡττημένοι. Ὁ Μωάμεθ στέλνει τό δεύτερο κύμα ἐπίθεσης πού ἀποτελεῖται ἀπό πιό ὀργανωμένα καί ξεκούραστα τμήματα τά ὁποῖα ὅμως δέν πετυχαίνουν τίποτα περισσότερο ἀπό τούς ἀτάκτους. Παρόμοια τύχη εἶχε καί ἡ ἀπό θαλάσσης ἐπίθεση κατά τῆς Πόλεως. Ὁ Μωάμεθ ἀναγκάζεται νά στείλει τό τρίτο κύμα ἐπίθεσης: Τά ἐπίλεκτα σώματα τῶν γενιτσάρων. Οἱ ὑπερασπιστές, μέ τόν αὐτοκράτορα ἐπικεφαλῆς, ἀμύνονται λυσσαλέα, γνωρίζοντας ὅτι δέν ὑπάρχει ἐπιλογή ὑποχώρησης. Στό κρισιμότερο σημεῖο τῆς μάχης, τραυματίζεται ὁ ἐπικεφαλῆς τῶν ξένων μισθοφόρων καί ὅλης της ἀμυντικῆς γραμμῆς,  ὁ γενοβέζος κοντοτιέρος Ἰωάννης Ἰουστινιάνης καί μεταφέρεται ἀπό τούς συμπολεμιστές του στά μετόπισθεν. Οἱ ὑπόλοιποι μισθοφόροι βλέποντας τήν φυγή του, ἐγκαταλείπουν τή μάχη καί κατευθύνονται πρός τά πλοῖα γιά νά σωθοῦν. «Ἑάλω ἡ Πόλης» ἦταν ἡ μοιραία κραυγή πού διαχέονταν στόν ἀέρα ἀπό στόμα σέ στόμα. Μάταια ὁ βασιλιάς προσπαθοῦσε νά ἀποτρέψει τήν τραγική αὐτή ἐξέλιξη. Οἱ Τοῦρκοι, λίγοι στήν ἀρχή τμηματικά ἀργότερα εἰσέρχονται ἀπό τά χαλάσματα τῶν τειχῶν συντρίβοντας κάθε ἀντίσταση καί ξεχύνονται μανιωδῶς πρός τήν Πόλη. Ὁ Κωνσταντῖνος Παλαιολόγος ἐπιτίθεται μέ τούς λιγοστούς πιστούς συντρόφους του πρός τούς εἰσερχόμενους Ὀθωμανούς καί βρίσκει ἡρωικό θάνατο ἄγνωστος μεταξύ ἀγνώστων.

   Ἀμέσως μόλις ἔσπασε καί ἡ τελευταία ἀντίσταση  στά τείχη, οἱ Τοῦρκοι ξεχύθηκαν στούς δρόμους μέ σκοπό τήν τριήμερη λαφυραγώγηση πού τούς εἶχε ὑποσχεθεῖ ὁ Μωάμεθ. Ὅ,τι ἀπέμεινε σέ πλοῦτο καί κάλος ἀπό τήν λεηλασία τοῦ 1204 ἀπό τούς σταυροφόρους λεηλατήθηκε ἀνηλεῶς ἀπό τούς Τούρκους. Ἡ Πόλη, πού στή μέγιστη ἀκμή τῆς εἶχε περίπου μισό ἑκατομμύριο κατοίκους, ἐρημώθηκε τελείως. Ἀμέτρητοι σκοτώθηκαν χιλιάδες σύρθηκαν στά σκλαβοπάζαρα τῆς Ἀνατολῆς, ἐνῶ ὅσοι γλίτωσαν τήν ἐγκατέλειψαν. Ἐκκλησιές καί μοναστήρια βεβηλώθηκαν, σπίτια πυρπολήθηκαν, ἔργα τέχνης καί μνημεῖα καταστράφηκαν ὁλοσχερῶς.

     Μέσα ἀπό τίς στάχτες τῆς Ἁλώσεως, ἕνα ὁλόκληρο Ἔθνος, τό Γένος τῶν Ρωμιῶν, κράτησε ἄσβεστη τήν ἐλπίδα τῆς ἐλευθερίας καί τήν πίστη στόν Χριστό, ἀρνούμενο νά προσκυνήσει τόν Τοῦρκο δυνάστη. Χρέος λοιπόν ὅλων ἠμῶν τῶν Ἑλλήνων, εἶναι νά μήν ξεχνᾶμε πρόσωπα καί γεγονότα πού σχετίζονται μέ τήν ἴδια μᾶς τήν ταυτότητα. Ἡ ταυτότητά μας εἶναι  ἡ ὕπαρξή μας. Ἡ λήθη καί ἡ ἐσκεμμένη ἀπώλεια μνήμης, ὁδηγοῦν μέ μαθηματική ἀκρίβεια σέ Κρίσεις καί Ἁλώσεις πού συνεχῶς ἐπαναλαμβάνονται. Οἱ Ἑλληνορθόδοξη Ἱστορία μᾶς ἔχει μία ἐκπληκτική εἰλικρίνεια τόσο στήν ἀντικειμενικότητά της ὅσο καί στά διδάγματά της. Καί γί αὐτό τό λόγο, ὅταν δέν δείχνουμε τόν ἀπαιτούμενο σεβασμό ἀπέναντί της, τότε, ὅπως καί ἡ φύση ἔτσι καί ἐκείνη «ἐκδικεῖται»…

Πραγματοποιήθηκε η λήξη των κατηχητικών μαθημάτων

  Ἡ λήξη τῶν κατηχητικῶν σχολείων τῆς Ἐνορίας μας, γιά τήν χρονιά πού μᾶς πέρασε πραγματοποιήθηκε τήν Κυριακή 27 Μαΐου.

  Τά παιδιά τῶν κατηχητικῶν μας τμημάτων, μετά τόν πρωινό ἐκκλησιασμό, δέχτηκαν τό καθιερωμένο Κυριακάτικο πρωινό στό "Ἀρχονταρίκι" τοῦ Ναοῦ, ἐνώ στη συνέχεια βρέθηκαν στήν αἴθουσα τοῦ Κέντρου Νεότητας γιά νά συμμετάσχουν στήν ἑορτή λήξης. 

    Ἐκεῖ, μέ μία σύντομη ὁμιλία τῶν μεγαλυτέρων παιδιῶν γιά τήν θλιβερή ἐπέτειο τῆς Ἁλώσεως τῆς Κωνσταντινουπόλεως καί στή συνέχεια μέ τραγούδια τῶν μικρότερων παιδιῶν, ἀποχαιρέτισαν καί τήν φετινή κατηχητική χρονιά.

    Λίγο πρίν τό τέλος τῆς λιτῆς ἐκδήλωσης, ὁ κατηχητής -τοῦ τμήματος τῶν Νεανικῶν Διαλόγων- καί Θεολόγος κ. Θεόδωρος Κουτσιώρας, χαιρέτισε μέ τή σειρά τοῦ τούς νέους της ἐνορίας μᾶς και ενθάρρυνε τα παιδιά νά βρίσκονται κοντά στήν ἐκκλησία, ὅπου καί ἄν βρεθοῦν τό ἐρχόμενο καλοκαίρι, ἐνῶ ὀ προϊστάμενος του Ναοῦ μας, πατήρ Δημήτριος, ἀφοῦ εὐχαρίστησε τους νέους γιά τήν συνέπεια, πού ἔδειξαν ὅλη τήν χρονιά στά μαθήματα καί γιά τόν κόπο τους σέ ὅλες τίς δραστηριότητες καί ἐκδηλώσεις, δέν παρέλειψε νά εὐχαριστήσει καί τούς γονεῖς οἱ ὁποῖοι ἐμπιστεύθηκαν για μια ακόμη  χρονιά τά παιδιά τους στόν Χριστό καί τήν Ἐκκλησία μας.    

    Μετά τό τέλος, ἀφοῦ μοιράστηκαν τά ἀναμνηστικά δῶρα ἀπό τούς κατηχητές τῶν τμημάτων, ἀνανέωσαν το ραντεβού τούς πρῶτα γιά τήν Ἱερά Πανηγυρή της Ἐνορίας μας στίς 29 Ἰουνίου καί ὕστερα γιά τό φθινόπωρο μέ τήν ἔναρξη τῆς νέας κατηχητικῆς περιόδου.  

   Ἐκ μέρους τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ καί τῆς νεανικῆς κίνησης τῆς Ἐνορίας, οἱ κατηχητές ὅλων τῶν τμημάτων, ἐκφράζουν τή μεγάλη ὑποχρέωση καί τίς ἀμέτρητες εὐχαριστίες τους, στούς γονεῖς, γιά την εμπιστοσύνη, πού τούς ἐπέδειξαν, στήν κατήχηση  τῶν παιδιῶν τους...

                                                                                                                               Καλό Καλοκαίρι

Οἱ Κατηχητές τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ