Η Ύψωση του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού

"Τὸν Σταυρόν σου προσκυνοῦμεν Δέσποτα,
καὶ τὴν Αγίαν σου Ἀνάστασιν δοξάζομεν"

   Στίς 14 Σεπτεμβρίου  ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία ἑορτάζει πανηγυρικά καί τιμᾶ τήν Παγκόσμιο Ὕψωση τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, τήν  μεγάλη αὐτή  δεσποτική ἑορτή, ἡ ὁποία  ἀποτελεῖ τήν ἀπαρχή ὅλων τῶν δεσποτικῶν ἑορτῶν τοῦ ἔτους.

    Τούτη τήν μέρα, ἡ Ὀρθοδοξία ὁλόκληρη τιμᾶ καί προσκυνᾶ τό «τρισμακάριστον ξύλον», τόν Σταυρό τοῦ Κυρίου, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ καύχημα αἰώνιο καί σύμβολό Της καί διά τοῦ ὁποίου νικήθηκε ὁριστικά ὁ διάβολος  καί ὁ θάνατος, ὅταν  πάνω του «ἐτάθη Χριστός ὁ Βασιλεύς καί Κύριος» γιά νά θυσιαστεῖ καί νά  ἄρει τίς ἁμαρτίες ὅλου του κόσμου.

    Τόν Τίμιο Σταυρό  ἀναζητοῦσε νά βρεῖ  στούς Ἁγίους Τόπους,  μέ ἱερά ἀγωνία καί μεγάλη πίστη ἡ Ἁγία Ἑλένη, ἡ μητέρα τοῦ Μ. Κωνσταντίνου. Καί ὁ Θεός τήν ἀξίωσε νά ζήσει τήν μεγάλη χαρά τῆς εὑρέσεως, ὅταν στίς 14 Σεπτεμβρίου τοῦ 335μΧ μία θαυμάσια εὐωδία ἀρωματικοῦ φυτοῦ τήν ὁδήγησε σέ κάποιο σημεῖο κοντά στόν φρικτό Γολγοθά. Τό εὔοσμο ἐκεῖνο φυτό ἦταν ὁ βασιλικός, τόν ὁποῖο ἡ Ἐκκλησία μᾶς μοιράζει κάθε χρόνο μετά τήν τελετή τῆς ὑψώσεως,  στούς πιστούς πρός εὐλογία καί ἁγιασμό.

    Ἐκεῖ, ὕστερα ἀπό ἐπίπονες  ἀνασκαφές βρέθηκε ὁ Σταυρός τοῦ Κυρίου μαζί μέ τούς δύο σταυρούς τῶν «συσταυρωθέντων  αὐτῶ ληστῶν». Ἡ Ἁγία Ἑλένη κυριεύθηκε ἀπό μεγάλη ἀπορία σχετικά μέ τό ποιός ἀπό τούς τρεῖς σταυρούς ἦταν ὁ Σταυρός τοῦ Χριστοῦ καί ἀναζητοῦσε τόν τρόπο μέ τόν ὁποῖο κάτι τέτοιο θά γινόταν γνωστό. Τότε ἀποφάσισαν νά ἀκουμπήσουν τούς σταυρούς διαδοχικά πάνω στό σῶμα μίας νεκρῆς χήρας. Οἱ δύο σταυροί τῶν ληστῶν, δέν ἐπέφεραν κανένα ἀποτέλεσμα. Μόλις ὅμως τό «Ξύλο τῆς ζωῆς» ἀκούμπησε  τό ἄψυχο σῶμα, ἡ νεκρή ἀναστήθηκε καί τότε φανερώθηκε μέ τόν πιό σαφῆ καί ἀναμφισβήτητο τρόπο ποιός ἦταν ὁ Τίμιος Σταυρός.

      Εὐθύς ἡ Βασίλισσα καί ἡ συνοδεία τῆς ἄρχισαν νά δοξολογοῦν τόν Θεό καί νά ἀσπάζονται μέ δάκρυα χαρᾶς  τόν Σταυρό τοῦ Κυρίου, ἐνῶ τό συγκεντρωμένο μέγα πλῆθος ζητοῦσε νά προσκυνήσει κι ἐκεῖνο. Ἐπειδή κάτι τέτοιο ἐκείνη τήν ὥρα ἦταν ἀδύνατο, οἱ συγκεντρωμένοι ζήτησαν τουλάχιστον νά Τόν δοῦν. Τότε ὁ Μακάριος Πατριάρχης Ἱεροσολύμων ἀνέβηκε στόν ἄμβωνα, κρατώντας τόν Τίμιο Σταυρό καί τόν ὕψωσε γιά νά εἶναι ὁρατός σέ ὅλους τους συγκεντρωμένους.  Ὁ λαός στήν θέα τοῦ Τιμίου  Σταυροῦ ἄρχισε μέ κατάνυξη νά ψάλει τό «κύριε ἐλέησον».

      Αὐτό ἀκριβῶς τό θαυμάσιο γεγονός, ἐπαναλαμβάνει κάθε χρόνο ἡ Ἐκκλησία μας, θέτοντας τόν Τίμιο Σταυρό στό κέντρο τοῦ Ναοῦ  πρός προσκύνηση, ἀλλά κυρίως μέ τήν τελετή τῆς Ὑψώσεως, ὅταν ὁ Ἱερέας κρατώντας στά χέρια τόν Σταυρό εὐλογίας μέ κλαδιά βασιλικό, τόν κατεβάζει μέχρι σχεδόν τό δάπεδο κλίνοντας εὐλαβικά τό γόνυ καί στήν συνέχεια τόν ὑψώνει πάνω ἀπό τό ὕψος τῆς κεφαλῆς ἀναπέμποντας συγχρόνως τίς καθορισθεῖσες στό τυπικό της ἡμέρας δεήσεις, ἐνῶ οἱ ψάλτες καί τό ἐκκλησίασμα ψάλλουν ἀργά τό «κύριε ἐλέησον».

       Οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί  τιμοῦμε πάντα μέ ἰδιαίτερο τρόπο τήν ἁγία ἡμέρα τῆς Ὑψώσεως τοῦ Σταυροῦ τοῦ Κυρίου μας. Ἡ ἱερές ἀκολουθίες ἔχουν πανηγυρικό χαρακτήρα, ἐνῶ ἔχει θεσπισθεῖ αὐστηρή νηστεία, ἀφοῦ ἡ ἡμέρα φέρει τά ἴσα μέ τήν Ἁγία καί Μεγάλη Παρασκευή. Κατακλύζουμε τοῦ Ἱερούς Ναούς, προκειμένου νά προσκυνήσουμε τόν Τίμιο Σταυρό καί νά ἀντλήσουμε δύναμη καί χάρη ἀπό αὐτόν. Παίρνουμε μαζί μας κλώνους βασιλικοῦ ὡς εὐλογία καί τόν ἐναποθέτουμε στά εἰκονίσματα ὡς φυλαχτό κατά τοῦ κακοῦ. Γνωρίζουμε πολύ καλά, ὅτι ἡ τιμή καί ἡ προσκύνηση τοῦ Σταυροῦ εἶναι προσκύνηση τοῦ Ἴδιου του Ἐσταυρωμένου Λυτρωτῆ μᾶς Χριστοῦ καί ὄχι εἰδωλολατρική πράξη, ὅπως κακόβουλά μας κατηγοροῦν οἱ ποικιλώνυμοι αἱρετικοί.

       Μέ ἕνα στόμα καί μία καρδιά ἑνωμένοι ἄς ψάλλουμε ἀτενίζοντας Τόν, τόν ὑπέροχο παιάνα αὐτῆς τῆς μεγάλης ἑορτῆς: «Σῶσον Κύριε τόν λαόν Σου καί εὐλόγησον τήν κληρονομίαν Σου».

  

Οι Κατηχητές του Ιερού Ναού

...Ω Δέσποινα του κόσμου, γενού μεσίτρια...

 Η Κοίμηση της Υπεραγίας Θεοτόκου

του Αποστόλη Κορδελά

Κατηχητή του Ιερού Ναού

    Δεκαπενταύγουστος... η Κοίμηση τῆς Θεοτόκου... τό Πάσχα τοῦ Καλοκαιριοῦ!

Ἡ Ἑλλάδα ἑορτάζει καί τιμᾶ μέ λαμπρότητα ἀπό ἄκρη σέ ἄκρη, τό ζωηφόρο θάνατο τῆς Παναγίας μας καί τήν ἱεράν της μετάσταση εἰς τά ἀνώτερα!

   Ψάλλει ἡ Ἐκκλησία μας τήν ἡμέρα αὐτή: "Ὤ τοῦ παραδόξου θαύματος!ἠ πηγή της ζωῆς ἐν μνημείω τίθεται. καί κλίμαξ πρός οὐρανόν ὁ τάφος γίνεται.Εὐφραίνου, Γεσθημανή, τῆς Θεοτόκου τό ἅγιον τέμενος...". καί χαίρεται καί πανηγυρίζει, "Τή ἐνδόξω Κοιμήσει σου οὐρανοί ἐπαγάλλονται καί ἀγγέλων γέγηθε τά στρατεύματα, πάσα ἡ γῆ εὐφραίνεται.. ἀπειρόγαμε Παναγία Παρθένε...".

   Ἀλήθεια, πόσο παράδοξο εἶναι νά πανηγυρίζει ἡ Ἐκκλησία ἕναν θάνατο;Καί μάλιστα της Παναγίας Μητεράς του Θεοῦ, τῆς εὐλογημένης μεταξύ ὅλων τῶν γυναικών.

Ὁ θάνατος τῆς Παναγίας μας ὅμως, εἶναι διαφορετικός, εἶναι ζωή ἀθάνατος καί αἰώνιος.Καί ὅπως λέγει ὁ μέγας Δαμασκηνός, "Δέν θά ὀνομάσωμεν, Θεοτόκε, τήν ἱεράν σου μετάστασιν θάνατον, ἀλλά μᾶλλον κοίμησιν ἤ ἐνδημίαν ἤ ἐκδημίαν.Διότι, ἐνῶ παύεις νά κατοικῆς εἰς τό σῶμα, ἐγκαθιδρύεσαι εἰς τά ἀνώτερα".

    Σύμφωνα μέ τούς πατέρες τῆς ἐκκλησίας μας, ὁ Ἀρχάγγελος Γαβριήλ ἦταν αὐτός, πού ὁ Θεός ἔστειλε, ὥστε νά ἐνημερώσει τήν Παναγία γιά τόν ἐπερχόμενο θάνατό της, μετά ἀπό τρεῖς ἡμέρες, προσφέροντάς της μάλιστα καί ἕνα κλαδί φοίνικα, τό σύμβολο τῆς ἀθανασίας.  "Αὐτά λέγει ὁ Υἱός σου: εἶναι καιρός νά παραλάβω τή μητέρα Μου κοντά Μου. Γι’ αὐτό νά μήν ταραχθεῖς, ἀλλά δέξου τό μήνυμα μέ εὐφροσύνη, ἐπειδή μεταβαίνεις σέ ζωή ἀθάνατη".

     Ἡ χαρά Τῆς μεγάλη καί ὁ πόθος νά συναντήσει τόν μονογενῆ Υἱό Της, τήν ὁδήγησαν ἀμέσως στό ὅρος τῶν Ἐλαιῶν, τόν τόπο ὅπου ἀνέβαινε συχνά και προσευχόταν. Ἐκεῖ ἦταν πού καί ἡ φύση ὑποκλίθηκε στο απαράμιλλο καλός της μεγαλωνύμου Θεοτόκου, ὅταν τά δέντρα κλίνοντας τήν κορυφή τους πρός τό πρόσωπό της θά τήν προσκυνήσουν καί θά τήν ἀποχαιρετήσουν, λίγο πρίν ἀπό τό μεγάλο γεγονός τῆς Κοιμήσεως.Ἀλλά ἀκόμα καί ἐκείνη τή στιγμή, ἡ Παναγία δείχνοντας γιά ἄλλη μία φορά τήν μεγάλη της ταπεινωση, θά ἀναρωτηθεῖ, ἄν ὄντως ἐκείνη τή στιγμή βρίσκεται κοντά τῆς ἀοράτως καί ὁ Χριστός, γιατί δέ μποροῦσε νά ἀποδώσει διαφορετικά τόν σεβασμό αὐτό τῆς φύσης. Ὁ Ἄγγελος Κυρίου θά τήν βεβαιώσει πώς τά σημεῖα αὐτά προέρχονται απο τον Θεό καί θά τήν πληροφορήσει πώς ὁ ἴδιος ὁ Χριστός θά παρίσταται κατά τήν ὥρα τῆς κοιμήσεώς της, ὅπου καί θά παραλάβει τήν ψυχή της.

   Στή συνέχεια θά ἐπιστρέψει στήν οἰκία Της, ὅπου καί θά πληροφορήσει συγγενεῖς καί γνωστούς γιά τήν ἐπικείμενη κοίμησή Της, ἐνῶ θά ἀναθέσει στόν Ἀπόστολο Ἰωάννη, τά τῆς ταφῆς της.Ὁ θρῆνος καί ἡ λύπη τῶν ἁπλῶν ἀνθρώπων πού βρισκόταν πάντοτε κοντά στήν Παναγία θά εἶναι μεγάλος, ἀλλά ἡ ἴδια μέ λόγια παρηγορητικα θά τούς διαβεβαιώσει πώς ἀπό τή στιγμή πού θά μετασταθεῖ στούς οὐρανούς δέ θά τούς ἐγκαταλείψει, ἀλλά θά βρίσκεται πάντοτε κοντά τους γιά νά τούς προσέχει, ὅπως καί ὅλον τόν κόσμο.

    Τήν τρίτη ἡμέρα ἀπό τῆς ἐμφανίσεως τοῦ Ἀρχαγγέλου, τήν ἡμέρα τῆς κοιμήσεώς Της, ἡ Ἱερά παράδοση ἀναφέρει πώς δέν εἶχαν εἰδοποιηθεῖ καί δέν βρισκόταν κοντά τῆς ὅλοι οἱ ἀπόστολοι, μίας καί κήρυτταν τόν λόγο τοῦ Εὐαγγελίου στά πέρατα τῆς γής.Ἔτσι ξαφνικά ὅμως καί κατά θαυμαστό τρόπο, σύννεφα τούς ἅρπαξαν καί τούς μετέφεραν πλάι της, στή Γεσθημανή.

Λίγο πρίν ξαπλώσει στό νεκρικό κρεβάτι της ἡ Παναγία καί παραδώσει το πνεύμα της, παρηγορεῖ τούς μαθητές τοῦ Χριστοῦ λέγοντας; "Μαθητές τοῦ Υἱοῦ μου καί Θεοῦ, μήν κάνετε πένθος καί λύπη τή χαρά μου". Ἐκείνη τή στιγμή ὁ Ἀποστολος Παῦλος, ἀπευθύνεται στήν Θεοτόκο καί γεμάτος συγκίνηση τῆς λέγει; "Χαῖρε, ὤ Μῆτερ τῆς ζωῆς, διότι ἄν καί δέν ἔζησα σωματικῶς κοντά στόν Υἱό σου, βλέποντας ὅμως ἐσένα, νόμιζα ὅτι ἔβλεπα Ἐκεῖνον".

Λίγο μετά, ἀποχαιρετώντας ὅλους ἡ Παναγία θά ξαπλώσει στο νεκροκρέβατο της και δοξολογώντας τό ὄνομα τοῦ Υἱοῦ της καί Θεοῦ της, θά σταυρώσει τά χέρια της καί θά παραδώσει το πνεύμα της. Ἐκείνη τή στιγμή συνοδευόμενος ἀπό πλῆθος ἀγγέλων καί κάτω ἀπό τίς μελωδίες τους, ὁ Ἰησοῦς θά ἀσπαστεῖ τή μητέρα του καί θά παραλάβει τήν ψυχή της.

   Οἱ Ἀπόστολοι θά σηκώσουν τό νεκροκρέβατο, ὁ Κορυφαῖος τῶν Ἀποστόλων Πέτρος, θά ψάλει τά ἐπιτάφια ἐγκώμια καί ὅλοι μαζί μέ τίς ψαλμωδίες τῶν Ἀγγέλων θά ὁδηγηθοῦν πρός τόν τάφο τῆς Θεοτόκου, ἐκεῖ ὅπου θά τοποθετηθεῖ τό Πανάγιο σκήνωμά της.Ἀλλά ἀκόμα καί τότε, οἱ Ἰουδαῖοι δέ θά σεβαστοῦν τήν ἱερά ἐκείνη στιγμή  καί θα δώσουν τή διαταγή νά διαλυθεί η πομπή.Ἡ Παναγιά μας ὅμως εἶχε φύλακες τους Αγγέλους καί προστάτες τούς Ἀποστόλους οἱ ὁποῖοι καί θά καταφέρουν νά ἐνταφιάσουν τό σῶμα της.

  Τρεῖς μέρες ἔμειναν κοντά τῆς προσευχόμενοι και ακούγοντας τούς ὕμνους τῶν Ἀγγέλων.Ἐκείνη τή μέρα ἄνοιξαν καί τό μνῆμα της, ὅπου καί ἔκπληκτοι διαπίστωσαν τήν Ἀνάσταση καί Μετάστασή Της στούς οὐρανούς. 

   Ἴδετε λοιπόν, λαοί καί θαυμάσατε, μᾶς λέει ὁ ἱερός Δαμασκηνός.Σηκώσατε τά μάτια τῆς ψυχῆς σᾶς ἐμπρός εἰς τό παράδοξον θέαμα.Ἡ πανάμωμος Θεοτόκος ὑψοῦται ἐπάνω ἀπό ἀγγέλους, ἐπάνω ἀπό τούς θρόνους καί τά Χερουβείμ καί τά Σεραφείμ.Ὁ ἐπίγειος οὐρανός ἀνέρχεται πλέον καί κατοικεῖ εἰς οὐράνιον καί ἄφθαρτον γῆν. 

  Καί τώρα ἐκεῖ ὅπου εἶναι ὁ Υἱός της, ἐκεῖ εὑρίσκεται καί ἡ Μήτηρ.

Καί ὅπου βασιλεύει ὁ Υἱός, ἐκεῖ συμβασιλεύει  καί ἡ Παναγία, πού τόν ἐγέννησε. 

Αντιπροσωπεία της ενορίας μας στο Άγιον Όρος

   Συνεχίζοντας τήν ἀπό ἐτῶν καθιερωμένη καί εὐλογημένη συνήθεια, ἀντιπροσωπεία τῆς ἐνορίας μας μέ ἐπικεφαλῆς τόν ἐφημέριό του Ἱεροῦ μας Ναοῦ π. Δημήτριο Καρανίκα, παρέστη στήν Ἱερά Πανήγυρι τῶν Πρωτοκορυφαίων Ἀποστόλων Πέτρου καί Παύλου, τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Καρακάλου τοῦ Ἁγίου Ὅρους. 
   Ἐν συνέχεια, μετά τήν Ἱερά Μονή Καρακάλου, ἐπισκέφτηκαν χρεωστικῶς καί εὐγνωμόνως τήν Ἱερά Μεγίστη Μονή Βατοπεδίου, στήν ὁποία φυλασσεται ἡ Ἱερά εἰκόνα τῆς Παναγίας τῆς Ἐσφαγμένης, πιστό ἀντίγραφο τῆς ὁποίας φυλάσσεται καί στόν Ἱερό μας Ναό.   

Με μεγάλη λαμπρότητα η Ιερά Πανήγυρις της Ενορίας μας

   Μέ μεγάλη λαμπρότητα πανηγύρισε καί φέτος ὁ Ἱερός Ἐνοριακός μας Ναός τήν Ἱερά Μνήμη τῶν Ἁγίων Πρωτοκορυφαίων Ἀποστόλων Πέτρου καί Παύλου, στίς 28 καί 29 Ἰουνίου.  

   

  Τήν παραμονή τῆς Ἑορτῆς (28/6), τελέσθηκε ὁ πανηγυρικός Ἑσπερινός, μετ’ ἀρτοκλασίας, στόν ὁποῖο χοροστάτησε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μᾶς κ.κ. Ἰγνάτιος, συμπαραστατούμενος ἀπό πλειάδα Ἱερομονάχων καί Ἱερέων τῆς πόλεώς  μας, ὁ ὁποῖος λίγο πρίν τό τέλος τῆς Ἀκολουθίας ἀπηύθυνε στό πολυπληθές ἐκκλησίασμα λόγους ἐποικοδομητικούς καί ψυχωφελεῖς γιά  τό ἔργο καί τήν διδασκαλία τῶν Ἁγίων Αποστολων καί τόνισε τήν μεγάλη σημασία, πού αὐτά εἶχαν καί ἔχουν γιά τήν ἐξάπλωση, τήν πορεία καί τήν συνέχεια τῆς  Ὀρθοδόξου Πίστεώς  μας, τῆς μόνης ἀληθινῆς Πίστεως.

   Μετά τό πέρας τοῦ πανηγυρικοῦ Ἑσπερινοῦ, ὁ Σεβασμιώτατος ἐγκαινίασε τήν Ἔκθεση ἐκκλησιαστικῶν εἰδῶν καί ἐργοχείρων στό Κέντρο Νεότητας του Ναού, τήν ὅλη ὀργάνωση τῆς ὁποίας εἶχαν οἱ νέοι της Ἐνορίας σέ συνεργασία μέ τίς κυρίες τῆς Ἁγίας Ταβιθᾶ, οἱ ὁποῖες  ἐπιμελήθηκαν μέ ἰδιαίτερο ζῆλο καί φροντίδα τά κεντήματα ἀλλά καί τά ὑπόλοιπα ἐργόχειρα τῆς ἔκθεσης.

  Ἀνήμερα τῆς Ἑορτῆς (29/6) τό πρωί τελέσθηκε Ὄρθρος καί πανηγυρική Θεία Λειτουργία, ἱερουργοῦντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας, τόν δέ Θεῖο Λόγο κήρυξε ὁ Πρωτοσύγκελλος τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως μᾶς Πατήρ Ἀχίλλιος, ὁ ὁποῖος μέ ξεχωριστή καλλιέπεια καί πολύ παραστατικό τρόπο, παρουσίασε καί σκιαγράφησε τίς δύο μεγάλες  μορφές τοῦ Χριστιανισμοῦ, συνέδεσε  τόν ἀποστολικό βίο καί τήν εὐλογημένη πολιτεία τῶν δύο Πρωτοκορυφαίων Ἀποστόλων  μέ τήν σύγχρονη πραγματικότητα  καί προέτρεψε ὅλους ἐμᾶς νά τούς μιμηθοῦμε, γιά νά κερδίσουμε μία θέση στήν αἰώνιο ζωή.

     Τό ἀπόγευμα τῆς Ἑορτῆς, τελέσθηκε ὁ Ἑσπερινός τῶν Ἁγίων Δώδεκα Ἀποστόλων καί ἡ Ἱερά Παράκλησις, ἐνῶ στή συνέχεια, προεξάρχοντος τοῦ Σεβασμιωτάτου, πραγματοποιήθηκε καί ἡ Λιτάνευση τῶν Ἱερῶν εἰκόνων τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων Πέτρου καί Παύλου καί τῆς Θαυματουργοῦ καί Χαριτοβρύτου Εἰκόνος τῆς Παναγίας τῆς Ἐσφαγμένης, προστάτιδος τῆς Ἐνορίας μας, συνοδεία τῆς Φιλαρμονικῆς τοῦ Δήμου Λαρισαίων, τῶν μελῶν τῶν Χορευτικῶν Συλλόγων τῆς Συνοικίας, ἐνδεδυμένων μέ παραδοσιακές φορεσιές καθώς καί δεκάδων Ἱεροπαίδων καί μελῶν τῶν κατηχητικῶν σχολείων ὅλων τῶν Βαθμίδων τῆς Ἐνορίας.

       Η Χάρις τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καί τῶν Ἁγίων Πρωτοκορυφαίων Ἀποστόλων Πέτρου καί Παύλου, ἄς σκεπάζει  τούς εὐλαβεῖς Χριστιανούς τῆς Νεάπολης, τῆς Λάρισας, ἀλλά καί  τῆς Ἑλλάδας ὁλόκληρης.

Οι Κατηχητές του Ιερού Ναού

Η Ιερά πανήγυρις από την ιστοσελίδα της Ιεράς μας Μητροπόλεως...

    Ο πανηγυρικός Εσπερινός, παραμονή της εορτής...

Η έκθεση Εκκλησιαστικών ειδών και εργοχείρων από τους νέους της Ενορίας μας και τα εγκαίνια από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη μας κ.κ. Ιγνάτιο... 

        

Ο Σεβασμιώτατος με τις κυρίες της Αγίας Ταβιθά... 

Ανήμερα της εορτής κατά την πανηγυρική Θεία Λειτουργία...

Η Λιτάνευσις των Ιερών Εικόνων το απόγευμα της 29ης Ιουνίου

Μιμηταί Εκείνων

Βιώματα από την ζωή των Αποστόλων

στην Ενοριακή μας κοινότητα

Τῶν Στέφανου Ἄπ. Γιάνναρου - Δικηγόρου

καί Γεωργίου Μπούτλα - μαθητῆ Λυκείου

μελῶν τῆς νεανικῆς κίνησης τῆς Ἐνορίας

Στίς 29 Ἰουνίου ἡ Ἐκκλησία μᾶς τιμᾶ τήν Ἱερά Μνήμη των  δύο μεγάλων Ἀποστόλων, τούς ὁποίους ξεχωρίζει ἀπό τήν πολυπληθή  χορεία τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων καί στούς ὁποίους ἀποδίδει τό προσωνύμιο «Πρωτοκορυφαῖοι». Ἡ ξεχωριστή  αὐτή τιμή, πηγάζει ἀπό τό γεγονός, ὅτι τόσο ὁ Πέτρος, ὅσο καί ὁ Παῦλος μέ τόν βίο, τήν διδασκαλία καί τό μαρτύριό τους, ἀποτέλεσαν καί  ἀποτελοῦν τούς θεμέλιους λίθους καί τούς πρωτεργάτες τῆς οἰκοδομῆς τῆς Ἐκκλησίας  τοῦ Χριστοῦ.

Ἐκ τῶν δώδεκα μαθητῶν τοῦ Χριστοῦ ὁ Πέτρος, ἀγράμματος ψαράς στή Γαλιλαία, ἔλαβε τήν κλήση μετά τόν ἀδερφό τοῦ Ἀνδρέα καί ἀκολούθησε τόν Κύριο, ὡς πιστός καί ἀφοσιωμένος στόν διδάσκαλο μαθητής. Ὁ ἐνθουσιώδης καί φλογερός χαρακτήρας του, ἡ θερμή πίστη ἀλλά καί ἡ ὁλόψυχη ἀγάπη καί ἡ ἀφοσίωσή του πρός τόν Χριστό, τόν διέκριναν ἀπό τούς ὑπόλοιπους μαθητές. Αὐτά τόν ὁδήγησαν, ὅταν ὅ Κύριος ρώτησε «τίνα μέ λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι εἶναι;»  νά ὁμολογήσει μέ παρρησία : « Σύ εἰ ὁ Χριστός ὁ υἱός τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος» γιά νά λάβει αὐθωρεί τήν διαβεβαίωση, ὅτι ἐπ’ αὐτῆς τῆς πέτρας (τῆς ὁμολογίας) θά  οἰκοδομηθεῖ ἡ Ἐκκλησία. 

Τό ὁρμητικό καί ἀκατέργαστό του χαρακτήρα του, τόν ὁδήγησε ὅμως καί στήν τριπλῆ ἄρνηση τοῦ προσώπου τοῦ Χριστοῦ, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ διαχρονικά τήν καλύτερη ἀπάντηση στήν ἄλογη αὐτοπεποίθηση καί τό καλύτερο μάθημα μετανοίας, ἀφοῦ ἀμέσως μετά, ὅπως λέει τό Εὐαγγέλιο:  «ἐξελθῶν ἔξω ἔκλαυσε πικρῶς».  
Ὅταν μετά τό Πάθος καί τήν Ἀνάσταση ὁ Κύριος ἐμφανίσθηκε στούς μαθητές ρώτησε τρεῖς φορές τόν Πέτρο: «Σίμων Ἰωνά ἀγαπᾶς μέ πλεῖον τούτων;» ἐκεῖνος χωρίς ἔπαρση καί μέ ταπείνωση ἀπάντησε: « Κύριε, σύ πάντα οἶδας, σύ γινώσκεις ὅτι φιλῶ σέ…». 
Ἀπό ἐκείνη τήν ὥρα ἀποκαταστάθηκε πλήρως στό ἀποστολικό ἀξίωμα ἀπό τόν ἴδιο τόν Κύριο, ὁ ὁποῖος τοῦ ἐμπιστεύθηκε τήν ποίμνη Του καί προεῖπε τόν μαρτυρικό θάνατό του καί λαμβάνοντας λίγο ἀργότερα τήν χάρη τοῦ Παναγίου Πνεύματος, κατά τήν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς ἀνεδείχθη σέ ἀπαράμιλλο κήρυκα τοῦ Εὐαγγελίου,  καθιστάμενος ὄντως ἀπό ἁλιεύς ἰχθύων, ἁλιεύς ἀνθρώπων, ἀφοῦ τόσο ἡ διδασκαλία τοῦ ὅσο καί τά πολλά θαύματα, πού ἐπιτέλεσε στό ὄνομα τοῦ Χριστοῦ, ὁδήγησαν  στήν ἀληθινή πίστη χιλιάδες.

 Στον ἀντίποδα, ἀρχικά, ὁ Παῦλος, μορφωμένος καί νομομαθής ἀπό τήν Ταρσό τῆς Κιλικίας, δέν ἦταν μαθητής τοῦ Χριστοῦ, οὔτε Τόν εἶχε ποτέ ἀναζητήσει. Ἀντίθετα, διακατεχόταν ἀπό ἄκριτο ζῆλο κατά τοῦ Χριστιανισμοῦ καί ποθοῦσε νά ἐξαφανίσει τούς Χριστιανούς, τοῦ ὁποίους καί ἐδίωκε, νομίζοντας ἐσφαλμένα, ὅτι ἔτσι ὑπηρετεῖ καί εὐαρεστεῖ τόν Θεό. 

 Ἦταν μάλιστα παρών στόν λιθοβολισμό τοῦ Ἁγίου Στεφάνου «συνευδοκῶν τή ἀναιρέσει»  καί κρατοῦσε τούς χιτῶνες τῶν φονέων γιά νά διευκολύνει τό ἀνόσιο ἔργο τους. Αὐτή ἡ μανία τοῦ ἐναντίον τῶν Χριστιανῶν τόν ὁδήγησε καί στήν Δαμασκό, ὅπου ἔμελλε νά ζήσει τήν προσωπική του πεντηκοστή καί ἀπό φοβερός διώκτης, νά γίνει  ὁ μεγαλύτερος πνευματικός μαχητής τῆς Ἐκκλησίας.

 Ἡ ἀποκάλυψη τοῦ Χριστοῦ ἄρχισε μέ τήν ἐρώτηση : «Σαούλ Σαούλ τί μέ διώκεις;» γιά νά ὁλοκληρωθεῖ μέ τήν ἀπάντηση : «Ἐγώ εἰμί Ἰησοῦς ὄν σύ διώκεις…» . Ἡ ἀποκάλυψη αὐτή συντάραξε καί συγκλόνισε τόν Παῦλο, τόν ἔφερε σέ πλήρη συναίσθηση τοῦ προτέρου σφάλματός του, τόν ἔκανε νά μεταστραφεῖ, νά  βαπτιστεῖ καί νά  ἀποσυρθεῖ  ἐπί τριετία μέ μελέτη, ἄσκηση καί προσευχή. Ἀφοῦ, μέ ἄμεση ἀποκάλυψη διδάχθηκε τίς ἀλήθειες τοῦ Εὐαγγελίου,  ξεκίνησε τό τεράστιο διδακτικό  τοῦ ἔργο πρός τά «Ἔθνη», μέ τίς μεγάλες ἀποστολικές περιοδεῖες καί τίς 14 θαυμάσιες καί γεμάτες σοφία ἐπιστολές του, οἱ ὁποῖες, μέ τά μηνύματα χριστιανικῆς ζωῆς, πού περιλαμβάνουν, παραμένουν πάντοτε διαχρονικές καί ἐπίκαιρες. Στήν δεύτερη μάλιστα περιοδεία του ἡ Θεία Πρόνοια, τόν ὁδήγησε στήν Μακεδονία  κι ἀπό κεῖ στήν Ἀθήνα καί τήν Κόρινθο καθιστώντας τόν ἔτσι ἀνάδοχό της Ἑλλάδας ἀλλά καί ὁλόκληρής της Εὐρώπης. Τό Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ ἦλθε διά στόματος Παύλου, νά συμπληρώσει τά κενά του Ἑλληνικοῦ πνεύματος καί τῆς φιλοσοφίας, νά διορθώσει τά κακῶς κείμενα, πού αὐτά περιελάμβαναν καί νά μετατρέψει τήν Ἑλλάδα ἀπό κέντρο τού  λαμπροῦ ἀρχαίου πολιτισμοῦ, σέ κοιτίδα τοῦ Χριστιανισμοῦ καί τούς Ἕλληνες, τόν νέο περιούσιο λαό τοῦ Θεοῦ.

Τό θεῖο καί ἱερό αὐτό παράδειγμα τῶν προστατῶν Ἁγίων μας, τῶν δύο Πρωτοκορυφαίων Ἀποστόλων, ἀγωνιζόμαστε καθημερινά,  νά ἀκολουθήσουμε ὅλοι ἐμεῖς, οἱ νέοι της Ἐνορίας Πέτρου καί Παύλου, γενόμενοι στό μέτρο τοῦ δυνατοῦ συνοδοιπόροι στά εὐλογημένα βήματά τους. Ὡς νεανική κίνηση, συμμετέχουμε  ἐνεργά στήν λειτουργική ζωή τῆς Ἐνορίας, στήν ἐπιτέλεση τοῦ πλουσίου φιλανθρωπικοῦ  της ἔργου, ἀλλά κυρίως στήν μελέτη καί διδασκαλία τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ, μέσω τῆς ὀργάνωσης καί τῆς λειτουργίας τῶν κατηχητικῶν σχολείων ὅλων τῶν βαθμίδων καί τῶν "Νεανικῶν Διαλόγων". 

Τό διδακτικό – κατηχητικό ἔργο, διανθισμένο μέ πληθώρα ἐκδηλώσεων καί δραστηριοτήτων, ἐντός καί ἐκτός ὁρίων τῆς Ἐνορίας, ἀποτελεῖ μία χρυσή εὐκαιρία γιά κάθε παιδί καί κάθε νέο, νά ἔλθει πιό κοντά στόν Χριστό, νά νοιώσει τήν στοργή καί τήν ἀγάπη τῆς Ἐκκλησίας καί νά λάβει πολύτιμα καί  σπουδαία ἐφόδια γιά τήν πορεία τῆς ζωῆς του. Στήν δύσκολη ἀπό κάθε ἄποψη καί φτωχή ἀπό πνευματικότητα ἐποχή, πού ζοῦμε, ἡ παρουσία μας καί ἡ συμμετοχή μᾶς τόσο στίς Ἱερές Ἀκολουθίες καί τά Ἱερά Μυστήρια, ὅσο καί στό κατηχητικό, ἀποτελοῦν μία  θαρραλέα δημόσια ὁμολογία Πίστεως καί μία ξεκάθαρη ἀπάντηση,  σέ ὅσους θέλουν τήν νεολαία ἀπομακρυσμένη ἀπό τόν Χριστό καί τήν Ἐκκλησία, καθώς καί σέ ὅσους, μέ εὐκολία χλευάζουν καί ὑποτιμοῦν καθετί πνευματικό καί Χριστιανικό. Ἡ παρουσία τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων εἶναι καθημερινή, διαρκῆς καί ζῶσα ἀνάμεσά μας καί ἡ εὐλογία τούς ἀνεξάντλητη πρός ὅλους καί  αὐτό γίνεται ἀντιληπτό σέ κάθε βῆμα τοῦ ἐνοριακοῦ βίου,  ἀλλά πολύ περισσότερο καί στήν προσωπική ζωή τοῦ καθενός ἀπό μας.

Τίς ἡμέρες αὐτές, κατά τίς ὁποῖες προετοιμαζόμαστε νά ἑορτάσουμε πανηγυρικά, μέ μία ἀκόμη εὐλογημένη σύναξη, τήν Μνήμη τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων καί μέ τίς εὐχές τοῦ Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μᾶς κ. Ἰγνατίου, ἄς εὐχηθοῦμε ἀπό καρδιᾶς ἡ χάρη καί ἡ εὐλογία τους νά συνοδεύουν πάντα ὅλους μας, νά σκεπάζουν τήν Λάρισα καί τήν Ἑλλάδα μας καί ἄς φυλάξουμε στήν καρδιά μας καί ἄς κάνουμε πράξη τήν προτροπή τοῦ Ἀποστόλου Παύλου πρός τούς Κορινθίους : «Μιμηταί μου γίνεσθε, καθώς καγῶ Χριστοῦ…»